ج 1 - دليل قيام امام حسين ( ع ) توسط خود آن حضرت بيان شده كه مبارزه با ظلم و فساد و اجراى امر به معروف و نهى از منكر و اصلاح امّت جدّش پيغمبر اكرم ( ص ) است . س 2 - آيا اعتقاد به موضوعى به عنوان دليل سيدالشهداء ( ع ) براى قيام ، امرى تقليدى است يا مىتوان به شنيده‌ها اكتفاء نمود و يا آنچه را كه عقلائىتر تشخيص داديم دليل قيام بدانيم ؟ ج 2 - با توجّه به جواب و سئوال فوق مشخص مىشود كه دليل قيام امام حسين ( ع ) از جمله چيزهايى است كه شهادت تاريخ و قرائن عقليه بر آن دلالت مىكند زيرا قيام شخص در برابر ظلم امرى عقلانى است . س 3 - آيا امام هرگاه اراده نمايد علم برايش حاصل مىشود و به جزئيات زمان و مكان و فوت خود آگاه است و ثبوت اين مسئله كلامى مىباشد يا روائى ؟ ج 3 - هر گاه اراده كند آگاه است و ثبوت آن هم ، هم كلامى است و هم روائى . س 4 - آيا احاديثى كه لعن به ظالمين و غاصبين در حقّ ائمه ( ع ) را داراى ثوابى بيش از ذكر صلوات بيان نموده‌اند در نظر حضرتعالى صحّت دارند ؟ ج 4 - در بعضى موارد ، قضيه به همين صورت است . س 5 - در مورد پرسش قبلى سبّ ظالمين و غاصبين در حقّ ائمه ( ع ) با رعايت ضوابط تقيّه چه حكمى دارد ؟ ج 5 - در هر كجا كه بايد تقيّه كرد ، سبّ ظالمين در آن موارد جايز نيست . س 6 - در روايتى آمده كه اهل بيت پيامبر ( ص ) روز اربعين از شام به طرف مدينه حركت كرد ولى ورود اهل بيت به كربلا در روز اربعين را علمائى مانند علامّه مجلسى در زادالمعاد ، فاضل بيرجندى در وقايع العشور محدث قمّى در منتهى الامال و دكتر آيتى در بررسى تاريخ عاشورا ردّ فرموده‌اند نظر حضرتعالى در اين باره چيست ؟ ج 6 - به نظر ما استبعادى ندارد كه در اربعين اوّل اهل بيت به كربلا رسيده باشند . س 7 - لعن و ناسزا گفتن به فرزندان ائمه مانند جعفر كذّاب و يا به همسر پيامبر مانند عايشه چه صورت دارد ؟